The Effect of the Phantom Models Used in Preclinic Education of 2nd Year Dental Students on the Success of Amalgam Restorations

INTRODUCTION: The main factor in dental preclinical education, to learn working methods through realistic phantom jaws. The study aimed to compare the amalgam restorations prepared in preclinical education in different training models with objective evaluation criterion such as contour and contact.
METHODS: Class II amalgam restorations made by second-year students in three groups: (S) stone model, (P) plastic model and (N) phantom model were evaluated by second-year faculty members and staff according to the determined criteria such as proximal cavity form, edge and contact compatibility, and compatibility of restorations' proximal and gingival areas (n=163). The restorations were prepared by the students in the phantom practice, considering, cavity preparation, liner, matrix-wedge, restoration phases and time allocated to each assignment (t=2 hours). McNemar-Bowker and Friedman tests were applied for the statistical analyses.
RESULTS: All models gave similar results in cavity preparation phase. However, there was no difference in the mesial or distal surfaces of amalgam restorations in stone and plastic models, the amalgam fit in the distal region in the phantom models was found more successful than others (p<0.05).
DISCUSSION AND CONCLUSION: The use of phantom models that contains improved plastic teeth, which can imitate real teeth better will contribute more to student preclinical training in dental education.

Keywords: Plaster model, Phantom model, Amalgam restoration, Preclinical training

Dişhekimliği 2. Sınıf Öğrencilerinin Klinik Öncesi Eğitiminde Kullanılan Fantom Modellerinin Amalgam Restorasyonların Başarısına Etkisi

GİRİŞ ve AMAÇ: Diş hekimliğinde preklinik eğitimdeki en önemli unsurlarından biri fantom uygulamalarında çalışma yöntemlerini gerçeğe uygun fantom çeneler aracılığıyla öğrenmektedir. Bu çalışmada preklinik eğitiminde alçı, plastik ve gerçeğe uygun fantom modellerinde hazırlanan amalgam restorasyonların birbirleriyle kenar uyumu, kontakt gibi nitelikleri açısından karşılaştırılması amaçlandı.
YÖNTEM ve GEREÇLER: Çalışmada 2. sınıf öğrencilerinin alçı, plastik ve fantom modellerde yaptıkları Sınıf II amalgam restorasyonlar belirlenen kriterlere göre 2. sınıf öğretim üyeleri ve elemanları tarafından değerlendirildi (n=163). Restorasyonlar fantom pratiğinde öğrenciler tarafından her bir ödeve ayrılan birim süre (t=2 saat) göz önünde bulundurularak ve kavite, kaide, matris-kama, restorasyon aşamalarına uyularak hazırlandı. (A) alçı model, (P) plastik model ve (F) fantom model olmak üzere üç grup oluşturuldu. Her restorasyon Aproksimal Kavite Formu, Kenar ve Kontak Uyumu, Restorasyon Aproksimal ve Gingival Alanlarının Uyumu kriterleri üzerinden değerlendirildi. Verilerin istatistiksel analizinde öncelikle McNemar-Bowker ve Friedman testleri uygulandı.

BULGULAR: Kavite preparasyonunda tüm modeller benzer sonuçlar verirken, restorasyonların değerlendirmesinde, alçı ve plastik modellerde meziyal veya distal yüzeylerde fark bulunmadı. Fantom modellerde distal bölgedeki amalgam uyumunun meziyaldekine kıyasla daha başarılı olduğu tespit edildi (p<0.05).
TARTIŞMA ve SONUÇ: Gerçek dişleri daha iyi taklit edebilen ve özellikle fantom kafalara da adapte edilebilen geliştirilmiş plastik dişler içeren modellerin kullanımının, Restoratif Diş Tedavisi preklinik eğitimi sırasında, öğrenci manipülasyonuna daha fazla katkı sağlayabileceği kanısına varılmıştır.

Anahtar Kelimeler: Alçı model, Fantom model, Amalgam restorasyon, Preklinik eğitim