Implants and Autoimmune Diseases

Osseointegration describes the process by which dental implants integrate and become fixed within bone. This process occurs following the placement of the implant into the bone and is characterized by the direct contact between the implant and the surrounding bone. Osseointegration is critical for the long-term stability and durability of implants.
Autoimmune diseases, particularly their effects on bone metabolism, can have an impact on osseointegration. In autoimmune diseases, immune responses can alter bone remodeling. This can negatively affect the osseointegration process, increasing the risk of implant failure.
For instance, autoimmune diseases such as Sjögren's syndrome, systemic lupus erythematosus, and systemic sclerosis are associated with dry mouth, mucosal inflammation, and periodontal diseases. As a result, bone loss may occur around dental implants.
However, it has been shown that dental implants can successfully osseointegrate in individuals with autoimmune diseases. Therefore, patients considered for implant treatment should be evaluated, individually taking into account the status and management of their autoimmune conditions. Additionally, regular follow-ups and maintaining proper oral hygiene after implant placement can enhance the success of the osseointegration process.

Keywords: Dental implants, osseointegration, autoimmune diseases, oral mucosal diseases

İmplantlar ve Otoimmün Hastalıklar

Osteointegrasyon, dental implantların kemikle bütünleşerek sabitlenmesi sürecini tanımlar. Bu süreç, implantın kemik içine yerleştirilmesini takiben gerçekleşir ve implantın çevresindeki kemik ile doğrudan temas kurmasıyla karakterizedir. Osteointegrasyon, implantların uzun vadeli stabilitesi ve dayanıklılığı için kritik öneme sahiptir.
Otoimmün hastalıkların, özellikle kemik metabolizması üzerindeki etkileri, osteointegrasyon sürecini etkileyebilir. Otoimmün hastalıklarda, bağışıklık sistemi yanıtı anormal şekilde aktive olabilir ve kemik remodelleme süreçlerini değiştirebilir. Bu durum, implantın kemikle bütünleşme sürecini olumsuz etkileyebilir ve implantın başarısız olma riskini artırabilir.
Örneğin, Sjögren sendromu, sistemik lupus eritematozus ve sistemik skleroz gibi otoimmün hastalıklar ağız kuruluğu, mukozal inflamasyon ve periodontal hastalıklar ile ilişkilidir. Buna bağlı olarak dental implantların çevresinde kemik kayıpları meydana gelebilir.
Ancak, otoimmün hastalığı olan bireylerde dental implantların başarılı bir şekilde osteointegre olabileceği gösterilmiştir. Bu nedenle, implant tedavisi düşünülen hastaların, otoimmün hastalıklarının durumunu ve tedavi planlamasını dikkate alarak implant tedavisine uygunlukları değerlendirilmelidir. Ayrıca, implant sonrası düzenli kontroller ve uygun ağız hijyeni sağlanarak osteointegrasyon sürecinin başarısı artırılabilir.

Anahtar Kelimeler: Dental İmplantlar, osseointegrasyon, otoimmün hastalıklar, oral Mukozal Hastalıklar