Dental çürükler günümüzdeki en yaygın kronik hastalıklardan biridir. Diş hekimliğinde nanoteknoloji ile biyofilm asitlerini kontrol ederek ve remineralizasyonu artırarak çürüğü önlemeyi amaçlayan çalışmalar yapılmaktadır. Nanoteknolojik yaklaşımlarla geliştirilen materyaller koruyucu diş hekimliği ve restoratif diş hekimliğinde başarılı bir şekilde kullanılabilmektedir. Güncel literatür çalışmalarında çeşitli monomerler ve metal nanopartiküllerinin antibakteriyel ve remineralizasyon kapasiteleri ile ilgili çeşitli araştırmalar yapılmıştır. Yapılan çalışmalarda çeşitli monomerler ve nanopartiküllerin remineralize edici ve antibakteriyel etkinliği kanıtlanmıştır. Bu monomerler ve nanopartiküller dental kompozitler, simanlar, örtücüler, kaideler ve adezivler içerisine dahil edilerek antibakteriyel etkinlik ve remineralizasyon sağlamak için umut vericidir. Bu nedenlerle nanoteknoloji, koruyucu ve restoratif diş hekimliğini önemli ölçüde geliştirme potansiyeline sahiptir. Ancak nanoteknoloji ürünlerinin muhtemel toksisitesi ve dezavantajları ile ilgili bilgi sınırlıdır. Dental materyaller üzerinde nanopartiküllerin uzun süreli antimikrobiyal, toksik, fiziksel ve klinik etkileri daha ileri çalışmalarda araştırılması gerekir.
Anahtar Kelimeler: Antibakteriyel, Dental çürük, Nanopartiküller, Oral biyofilmler, RemineralizasyonNowadays dental caries is one of the most common chronic diseases. In dentistry, studies aiming to prevent caries by controlling biofilm acids and increasing remineralization with nanotechnology are carried out. Materials developed with nanotechnological approaches can be used successfully in preventive dentistry and restorative dentistry. In current literature studies, various studies have been carried out on the antibacterial and remineralization capacities of various monomers and metal nanoparticles. The remineralizing and antibacterial activity of various monomers and nanoparticles have been proven in the studies. These monomers and nanoparticles are promising to provide antibacterial activity and remineralization by incorporating into dental composites, cements, sealants, bases, and adhesives. For these reasons, nanotechnology has the potential to significantly improve preventive and restorative dentistry. However, information on the possible toxicity and disadvantages of nanotechnology products is limited. Longterm antimicrobial, toxic, physical, and clinical effects of nanoparticles on dental materials need to be investigated in future studies.
Keywords: Antibacterial, Dental caries, Nanoparticles, Oral biofilms, Remineralization