Determination of Dental Anxiety Levels of Undergraduate Students Enrolled in the Faculty of Physical Therapy and Rehabilitation

INTRODUCTION: Dental anxiety is an intense emotional disturbance manifested by fear and misgiving of dental treatment. This study aims to evaluate state-trait and dental anxiety levels and related predisposing factors on undergraduate students enrolled in the Faculty of Physical Therapy and Rehabilitation.
METHODS: Undergraduate students(n=170) enrolled in the Faculty of Physical Therapy and Rehabilitation, Dokuz Eylul University, Izmir participated in the present study. While questions regarding demographic properties, daily routine activities, and oral hygiene habits; Modified Dental Anxiety Scale (MDAS), and Spielberg’s State-Trait Anxiety Inventory (STAI) were also covered in a single questionnaire. Students whose MDAS scores ≥19 were deemed in high anxiety level. Kruskal-Wallis and Mann-Whitney tests were applied in statistical analysis(p<0.05).
RESULTS: Scores of MDAS, and STAI did not show a significant difference between classes(p>0.05). However, MDAS, STAI-1, and STAI-2 scores of female students were greater compared to male students(p<0.01; p=0.005; p=0.003,respectively). Students had MDAS scores between 5-20 and high dental anxiety varied between 6.5% and 7.1%.
DISCUSSION AND CONCLUSION: State-trait anxiety, and dental anxiety did not show any differences among classes of undergraduate students enrolled in the Faculty of Physical Therapy and Rehabilitation.
However, female students scored with greater state-trait and dental anxiety compared to male students.

Keywords: The State-Trait Anxiety Inventory (STAI), dental anxiety, Physical Therapy and Rehabilitation, undergraduate students

Fizik Tedavi ve Rehabilitasyon Fakültesi Öğrencilerinin Dental Anksiyete Seviyelerinin Belirlenmesi

GİRİŞ ve AMAÇ: Dental anksiyete; diş tedavisine bağlı olarak duyulan korku ve kuruntular nedeniyle gelişen, tam olarak açıklanamayan yoğun bir huzursuzluk halidir. Bu çalışmanın amacı Fizik Tedavi ve Rehabilitasyon Fakültesi öğrencilerinin dental anksiyete ile durumluk ve süreklilik anksiyete seviyelerinin değerlendirilmesi ve dental anksiyetenin ilişkili olabileceği etkenleri değerlendirmektir.
YÖNTEM ve GEREÇLER: Çalışmamıza Dokuz Eylül Üniversitesi Fizik Tedavi ve Rehabilitasyon Fakültesi’nde eğitim gören (n=170) lisans öğrencileri dahil edildi. Katılımcılara demografik özellikler, yaşam alışkanlıkları ve oral hijyene ait soruları içeren anketle birlikte, Modifiye Dental Anksiyete Skalası (MDAS) ile Durumluk ve Süreklilik Aksiyete Envanteri [State-Trait Anxiety Inventory(STAI)] uygulandı. MDAS skorları ≥19 olanlar yüksek anksiyete seviyesi olarak değerlendirildi. Kruskal-Wallis, Mann-Whitney ve Ki-Kare testleri istatistiksel analizde kullanıldı (p<0.05).
BULGULAR: MDAS ve STAI skorları sınıflar arasında anlamlı bir farklılık göstermemiştir (Kruskal-Wallis Testi, p>0,05). Ancak kız öğrencilerin erkek öğrencilere göre MDAS, STAI-1 ve STAI-2 skorlarının istatistiksel olarak daha yüksek olduğu bulundu (sırasıyla, p<0,01; p=0,005; p=0,003). Öğrencilerin MDAS skorları 5-20 arasında değişmekte olup, yüksek dental anksiyete oranları % 6,5 ile %7,1 aralığındadır.
TARTIŞMA ve SONUÇ: Fizik Tedavi ve Rehabilitasyon Fakültesi lisans öğrencilerinin durumluk ve süreklilik anksiyete seviyesi ile dental anksiyete seviyesi sınıflar arasında değişiklik göstermemiştir. Ancak, kız öğrencilerin erkek öğrencilere kıyasla günlük hayatında daha kaygılı ve daha fazla dental kaygıya sahip olduğu görülmüştür.

Anahtar Kelimeler: dental anksiyete, Durumluk-Süreklilik Anksiyete Envanteri, fizik tedavi ve rehabilitasyon, öğrenci